Hartinfarct is een vroege vorm van scheurbuik

Dat is ook de reden, waarom ik mijn nieuwe boek de titel gaf: “Waarom dieren geen hartinfarct krijgen – maar mensen wel”. Het antwoord op deze vraag raakt letterlijk iedereen in uw stad. Helpt u mee deze noodzakelijke informatie verder te verspreiden.

Waarom dieren geen hartinfarct kennen, laat deze afbeelding zien. De hartcirculatiestoornis is een vroege vorm van scheurbuik. De linker kolom (afbeelding hieronder) laat zien, hoe de slagaderwanden van dieren door een optimale productie van elastische collageenmoleculen gestabiliseerd worden. Hoe meer vitamine C, des te meer elasticiteit en stabiliteit van de aderwand.

De rechterkolom (afbeelding hieronder) laat het andere uiterste zien, de zeevaardersziekte scheurbuik. De zeelieden in vroegere eeuwen stierven bij lange zeereizen binnen enkele maanden aan hevige inwendige en uitwendige bloedingen. Hun lichaam produceerde geen eigen vitamine C en de scheepsvoeding bevatte geen of nauwelijks vitaminen.

Hartaanvallen zijn een vroege
vorm van scheurbuik

De oorzaken van de hartcirculatiestoornis liggen precies in het midden. Wij nemen met ons voedsel een minimale hoeveelheid vitamine C op zodat open scheurbuik zelden voorkomt. Maar de vitaminetoevoer via het voedsel is niet voldoende om de slagaderwanden zo stabiel te houden als bij vitamine C producerende dieren het geval is. Gedurende decennia ontstaan miljoenen kleine scheurtjes in de slagaderwand. Zodra de slagaderwand ruw wordt, dringen cholesterol en reparatiefactoren, vooral de kleverige lipoproteïn (a), de slagaderwand binnen. De afzetting van cholesterol in de arteriewand is dus niet de oorzaak van de hartcirculatiestoornis maar al een reactie op het eigenlijke probleem: vitaminegebrek van de slagaderwand.

Bij jarenlange onvoldoende vitaminetoevoer gaat de reparatie van de slagaderwand steeds verder door en dit leidt tot de gevreesde afzettingen. Ontstaan deze arteriosclerotische afzettingen in de kransslagaders dan leidt dit tot een hartinfarct. Ontstaan ze in de aders van de hersenen, dan leidt dit tot een beroerte.

Albert Einstein zei eens: werkelijk belangrijke ontdekkingen zijn in de regel zo eenvoudig dat iedereen ze kan begrijpen. Het verband tussen scheurbuik en hartfitmestoornis is geen uitzondering.

Voor onze patiënten toonden wij aan dat het niet alleen mogelijk is de aderverkalking op natuurlijke wijze te verhinderen. We konden ook aantonen dat de hartcirculatiestoornis weer ongedaan kan worden gemaakt zonder bypass-chirurgie of ballonkatheterisatie (dotteren). Daarbij spelen de aminozuren lysine en proline een bijzondere rol. Zij vormen een soort teflonlaag voor de slagaderwand en verwijderen de vetdeeltjes binnen de slagaderwand door ze op te lossen. Bestaande afzettingen worden op deze wijze langzaam afgebroken.

Aminozuren, Lysine en Proline:
"Teflon"-bescherming van de slagaderwand

Arteriosclerose al op 30-jarige leeftijd

Naast vetdeeltjes bevinden zich in de voortgeschreden afzettingen ook kalk- of beter gezegd: calciummoleculen. Deze zijn zo karakteristiek dat ze de aderverkalking haar naam gaven. Ook deze calciummoleculen kunnen, zoals we direct zullen zien, op natuurlijke wijze worden afgebroken. De belangrijkste vitamine die de calciumstofwisseling optimaliseert, is vitamine D. Zorgt u er dus beslist voor dat u dagelijks ook een optimale hoeveelheid vitamine D binnenkrijgt.

Al op 30-jarige leeftijd lijdt de helft van de jonge mensen aan beginnende aderverkalking in de hartkransslagaders. Jarenlang ontwikkelt zich deze ziekte, zonder dat wij het merken. Wordt er niets ondernomen, dan leidt dit vroeg of laat tot een hartinfarct. Ons doel was het ontwikkelen van een natuurlijk preparaat te ontwikkelen dat dit gevaarlijke proces reeds in een vroeg stadium stopt. We wisten dat als het ons lukte de aderverkalking te stoppen, we een hartinfarct, lang voordat het plaats zou vinden, zouden kunnen voorkomen. De zegel over de hartdood zou realiteit zijn. Het door ons ontwikkelde gezondheidsprogramma van vitaminen, aminozuren, mineralen en sporenelementen wordt nu beschouwd als het toonaangevende hartcirculatieprogramma. De volgende klinische studie met dit natuurprogramma was daarbij een belangrijke stap

We testten ons vitamineprogramma met een klinische studie op 55 patiënten met verschillende stadia van de coronaire hartziekte. Met behulp van het modernste diagnoseapparaat, de ultrasnelle computer tomograaf, kan men direct in de aderwand kijken - een soort mammogram van het hart en de hartkransslagaders. De computer bepaalt automatisch de afzetting in de aderwand door de omvang en dichtheid hiervan te meten. Daaruit wordt de verkalkingsfactor berekend. Hoe hoger deze factor, des te verder is de coronaire hartaandoening voortgeschreden. Omdat dit zo belangrijk is voor de gezondheid van ons allemaal, heb ik dit onderzoek in zijn geheel opgenomen in mijn boek: "Waarom dieren geen hartinfarct krijgen - maar mensen wel."

De belangrijkste resultaten zijn de volgende: allereerst stelden we vast hoe snel de coronaire hartstoornis voortschrijdt bij de patiënten zonder het vitamineprogramma. Per jaar nam de verkalking van de kransslagaders met gemiddeld 44% toe. Zonder vitaminetherapie namen dus de afzettingen in de arteriewanden steeds sneller toe; ieder jaar met bijna de helft.

Zonder behandeling ontwikkelt zich de coronaire hartziekte dus niet in de vorm van een rechte lijn tot een hartinfarct, maar versneld. Dit is de eerste keer in de geschiedenis van de geneeskunde dat gemeten werd in welk tempo de coronair-sclerose op een hartinfarct uitloopt als er geen effectieve preventie plaatsvindt.

Natuurlijke ommekeer van aderverkalking

Toen begonnen de patiënten met ons vitamineprogramma. Bij deze therapie veranderde het beeld en de groei werd nu langzaam vertraagd.

Bij patiënten in een vroeg stadium stopte de sclerose zelfs al binnen een jaar. De linker balk in deze afbeelding (zie afbeelding hierboven) laat de snelle groei van de kransslagaderverkalking zonder vitaminetherapie zien.

In het midden ziet u hoe ons vitamineprogramma de sclerose binnen de eerste 6 maanden afremt en binnen de tweede 6 maanden tot stilstand brengt. In enkele gevallen verdween de kransslagaderverkalking volledig door ons vitamineprogramma. De voorheen aanwezige afzettingen links- waren geheel verdwenen nadat het vitamineprogramma ongeveer een jaar lang was gevolgd. De verklaring hiervoor is simpel: de vaatwand is op natuurlijke wijze genezen.

Deze studie betekent in meer dan één opzicht een keerpunt in de geneeskunde en het gezondheidsbewustzijn in de wereld. Ze bevestigt dat het hartinfarct het gevolg is van chronisch vitaminegebrek. De oorzaak, de verkalking van de kransslagaders, kan al in het beginstadium op natuurlijke wijze gestopt worden. Dit bewijst dat een natuurlijke ommekeer van de coronair-sclerose mogelijk is en dat bypass-operaties en dotteren spoedig alleen nog in uitzonderingsgevallen toegepast hoeven te worden. Het staat nu tevens vast dat de wereldwijdehart- en vaat ziektenepidemie succesvol en voor een fractie van de huidige kosten overwonnen kan worden. Deze medische doorbraak kan direct door miljoenen mensen in de hele wereld benut worden.

vooraf / daarna
De eerste keer gedocumenteerd:
Volledige ommekeer van aderverkalking

Als deze kennis consequent wordt toegepast, betekent dit dat hartinfarcten bij toekomstige generaties vrijwel onbekend zullen zijn. Met deze studie is het bewijs geleverd dat de volgende statistiek geen toeval is. In de VS is het vitamine C gebruik in de laatste 3 decennia sterk toegenomen. In dezelfde tijd daalden hartinfarct en beroerte als doodsoorzaak met bijna de helft.

VS: Hoe meer vitamine C - hoe minder hartinfarcten

Onze studie effent nu de weg voor soortgelijke resultaten in Europa. Hoe dringend noodzakelijk dit is, laat deze vergelijking zien.

Terwijl in de VS in de laatste 25 jaar de hartcirculatiestoornissen met 50% daalden, stierven de Europeanen nog steeds in grote getale aan de epidemie. In West-Europa bleef het aantal sterfgevallen door hartinfarcten even hoog. In Oost-Europese landen is er zelfs een stijgende tendens. Onze studie verklaart ook dit fenomeen: de helft van de Amerikanen slikt regelmatig vitaminen, bij Europanen is dat gemiddeld minder dan 5%.

volgende pagina