Chakras

Chakra's kunnen we beschouwen als energieomvormers die - behorend tot het astrale lichaam - energie kunnen doen doorstromen naar het fysieke lichaam. Vreemd genoeg schijnen de vijf vingers van elke hand en de vijf tenen van de voeten reflexgebieden te zijn van de eerste vijf chakra's; waarbij links dikwijls overeenkomt met vrouwelijke aspecten.  Door regelmatig de tenen te masseren en los te trekken, wordt dus indirect aan de chakra's gewerkt, vooral ook op subtiel en emotioneel niveau. Opmerkelijk is dat deze techniek overduidelijk lichamelijke en emotionele blokkades opheft, waardoor voelbaar energie gaat stromen; meestal gaat dit gepaard met een emotionele ontlading. Via plekjes aan de teen kunnen we werken aan juist dié speciale emotie en deze alsnog  leren verwerken.  Ik heb enkele duizenden tenen onder de vingers gehad. Daarmee heb ik de - voor het oog onzichtbare - plekjes leren 'zien', die gegarandeerd pijnlijk zullen zijn wanneer er in geknepen wordt.  Het is ook voor de behandelaar één van de meest onaangename behandelingsmethoden, omdat het dikwijls zo pijnlijk is. Maar het onzichtbare Genezen schijnt soms  te vragen om een offer, vaak in de vorm van het afstaan van juist datgene, wat de oorzaak was van dat ongemak. Slechts het ongemak weghalen is voor de helper dankbaar werk, maar de klant schiet er misschien in wezen weinig mee op, omdat hij niet geconfronteerd wordt met de oorzaak van zijn ziek-zijn. Het ongemak kan dan terugkomen en dan vaak in kwaadaardiger vorm.  Pijn heeft soms te maken met de pijn van het loslaten van een probleem, waar we gehecht aan zijn geraakt. Het karma van een klant en diens geestelijk niveau zijn dikwijls bepalend voor de mogelijkheid tot beter worden. Beter worden betekent immers dat we gewerkt en verwerkt hebben de wijze lessen des levens. Bij ongeneeslijke ziekten kunnen onverwerkte karmische factoren een rol spelen; de opdracht in dit leven zou dan kunnen zijn dat we dit lijden moeten accepteren. In essentie is er geen negatief of positief; alleen de ervaring telt (Mr.Beesley). Misschien is zonde wel het weigeren onze fouten in te zien en het volharden in dezelfde patronen. Op ons sterfbed zullen we ons laatste oordeel vellen: wat hebben we van ons leven gemaakt en wat hebben we laten liggen. Dat is dan voor een volgende keer.