* Op een dag nam pak Wongso me mee bovenop een steile rotswand. Beneden ons lag een desa. Ik moest een huisje met een pannen dak  uitzoeken. Op die afstand was het dak  ongeveer zo groot als de duimnagel aan het eind van mijn gestrekte arm.
Enkele weken later kwam Pak Wongso met een dakpan aanzetten. Hij legde het op de betonnen rand van de afwateringsgoot en ik moest een vuistgrote steen zoeken. Een stuk van de dakpan moest er af. Een tweede grotere platte steen kwam erbij. Het stukje dakpan moest ik net zo lang bewerken, tot het fijn gruis was. Een deel ervan legde hij terug op de platte steen en ik werd  aan het wrijven gezet, tot er alleen nog maar stof over was.
"Die dakpan was wel duizend maal kleiner dan dat dak onder aan de rotswand.
En zo'n stofje is wel duizend keer kleiner dan die dakpan van daarnet.
En een zo'n stofje vergaat in de aarde tot wel duizend minuscule deeltjes."
Met twee vingers nam hij een snuifje pannestof  en legde het op de palm van zijn hand; ik moest hem nadoen. Hij blies het stof de ene kant het gras op, en ik moest mijn stof de andere kant op blazen.
"Wat zal over een jaar het verschil zijn tussen het gras met mijn stof en jouw stukje?" Ik moest hem het antwoord schuldig blijven. Toen zei hij zo iets absurds. "Je zult het misschien niet kunnen zien, maar toch zal het gras van die twee plekken van elkaar verschillen; alleen maar omdat ze op verschillende  grond zijn geworteld; grond die met twee verschillende soorten adem zijn bewerkt".

* Uit de verte ervaar je een bos als een dichte groene massa. Sta je er eenmaal middenin, dan zie je geen bos meer. Alleen bomen, bladeren, vogels. Slechts 5% van de ruimte wordt ingenomen door vaste materie. De rest is  lucht, 'lege' ruimte. (Wil je ajb. deze oefening een keer in het echt doen)
Zo is het ook met je lichaam. Dat zie je vanaf de buitenkant, vanuit de 'verte'.

* Tien miljoen atoompjes op een rij passen bovenop een speldenknop.
Hier zien we een plaatje van een atoom zoals we die nog kennen uit onze schooltijd, maar het klopt voor geen meter, zelfs voor geen kilometer.
Stel dat jij  je zó klein maakt, dat je binnen in een atoom past en je op een gegeven moment bij de kern ervan zit, ter grootte van een erwt. Af en toe vliegt een electron over, met een snelheid van 700.000 km/uur op een afstand van 7 kilometer bij je vandaan. (Het volume van zo'n electron verhoudt zich tot die van de kern, als het volume van een R-tje tot dat van de wereldbol). Tussen de kern en de electronen is  een enorme 'leegte': 99,999.999% van de totale ruimte. Er blijken allerlei 'vogels' in rond te vliegen. Mooie, lieve vogeltjes, maar ook roofvogels die niet bepaald bevorderlijk zijn voor je welzijn. De meeste vogels zijn van  een andere dimensie.{!2!} Verplaatsen zich buiten de tijd, vliegen van atoom tot atoom, dwars door materie heen, tot de andere kant van de wereld; en verder.
(Spontane les in Mr.Beesley' kapel midden jaren '(90). 

* Elke lichaamscel is opgebouwd uit duizenden moleculen; en elk molecuul uit miljoenen atomen. Zoals je hebt ervaren dat een  'dicht' bos slechts een relatief begrip is, weet je nu dat een atoom voor 99,999.999% uit lege ruimte bestaat. Dus bestaat ook elk molecuul van je lijf voor 99,999.999% uit lege ruimte. Dus besta ook jij voor slechts 0,000.001% =  een honderdmiljoenste deel uit materie. Als je alle deeltjes vaste stof waaruit je lichaam opgebouwd is, op een hoopje zou vegen, houd je er nog geen theelepeltjevol aan over. En dát lepeltjevol met enkele tientallen anderen koester je. Terwijl het gaat om al die vogeltjes, om die enorme hoeveelheid energie die binnen alle materie zit, dus ook binnen jouw lichaam, waarom je leven hier zo belangrijk is: het BEWUSTZIJN.
Hoog tijd voor een paradigmaverschuiving!
Wetenschappers hebben uitgerekend dat, wanneer je de lege ruimte van alle atomen van mensen, olifanten, gebouwen; kortom van alles wat boven op aardbol staat, zou verwijderen; dat je dan slechts een ONTZETTEND zware bol ter grootte van een golfbal overhoudt aan massa. (Er zijn mierenneukende wetenschappers die beweren dat de massa van het heelal in een heelal-zwaar suikerklontje zou passen. Doe daar voor mij maar een snufje zout bij).

*Alles is van oorsprong natuur, ontstaan door het samengaan van moleculen van verscheidene stoffen. Moleculen die op een natuurlijke manier een verbinding  aangingen, kunnen elkaar ook weer loslaten, waardoor dingen vergaan. Kunstmatig gevormde stoffen zijn moeilijker afbreekbaar en dragen bij aan de onrustbarende toename van  mondiale vervuiling.
Atomen in onnatuurlijk gevormde moleculen zijn gedwongen ongewenste relaties aan te gaan, hebben een wreed proces ondergaan en herbergen daardoor wellicht beschadigde 'vogeltjes', die een verwrongen gedrag vertonen en schadelijk kunnen zijn voor hun omgeving. Dat is misschien de reden waarom materiaal uit kunststof minder prettig aanvoelt dan natuurlijk materiaal. Al die  'vogels' beïnvloeden de omgeving, dus ook jouw bewustzijn
En wat is de invloed van de vogeltjes uit liefdeloos gekweekte voeding, en dan vooral die van een kort levenlang gepeste dieren (ganzelever-paté){!3!}; van vele producten uit de levensmiddelen- en farmaceutische industrie, van bijvoorbeeld straling (electrische apparatuur,  magnetron, kernenergie, umts) op onze eigen lieve vogeltjes? Denk aan de invloed die gevoelens op water kunnen overbrengen (Emoto onder meer). Gevoelige mensen voelen het sfeerverschil tussen een supermarkt en een natuurvoedingswinkel. We bevinden ons nu op het vlak van de quantumfysica,  van ons biomoleculaire systeem. Lees ook over bioresonantie.

* Atomen dragen in zich de herinnering aan verre sterrenstelsels ; het zijn een soort kosmische ruimteschepen die in en door alle moleculen zweven. Evenals water energie met geheugen blijkt te zijn.
Water-energie moet vrij kunnen stromen, anders verliest het aan levenskracht. Onder invloed van informatie uit de omgeving, kristalliseert het tot een bepaalde structuur. Emoto toont dat bergbeekjes prachtige kristallen opleveren, terwijl rioolwater een amorf beeld laat zien. Water uit de bron in Lourdes toont een rozenkrans. Ook meditatie, gedachten beïnvloeden water, af te lezen aan de kristalstruktuur. En al wat leeft bestaat voor 75% uit water. Wat een invloed jouw gedachten hebben op je omgeving; overal zijn immers watermoleculen.

Decennia geleden ontdekte ik dat mijn gemoedstoestand tot uitdrukking kwam in de structuur van de ijsbloemen op de ramen van mijn roefje en de Amazon.
Natuurlijk water heeft een zeer hoog energetisch trillingsgetal, waardoor het zo vitaal is. Dank zij haar geheugen kan water weer in die oorspronkelijke staat gebracht worden. Grander, een Oostenrijkse natuurwetenschapper, bewerkt met sterke magneten water dat hij uit tweeduizend meter diepe bronnen haalt. Roestvrijstalen 'vulpotloden' worden met dit hoogfrequente water gevuld. Brengen we ons overleden kraanwater gedurende enkele seconden in aanraking  met zo'n 'potlood', dan wordt het weer herinnerd aan haar oorspronkelijke vitaliteit. Zelfs mijn kanarievogeltje zaliger liet ordinair kraanwater staan voor zulk oerwater.  Maar niet alleen alleen water kun je beinvloeden met je gedachten, maar alle materie!

* Mr.Beesley: "We maken deel uit van een enorm netwerk, dat veel verder reikt dan óns zonnestelsel. Teneinde onze uithoek van de kosmos optimaal tot ontwikkeling te brengen, moeten alle onderdelen meewerken. Helaas remmen vele wezens op aarde deze groei. Vanuit de ruimte komen 'Lightbeings' ons met 'koud licht' te hulp; ook een beetje uit eigenbelang. 'Genezing' geschiedt niet alleen op fysiek terrein, maar vooral op het mentale vlak".

*Tijdens een weekcursus energiebalans vroeg de eigenaar van de locatie me of we de net ontsproten tuinbloemen in de kas wilden verspenen. Aldus geschiedde. Daarna legden we een lat in het midden van de bak met aarde en hetgeen we net geleerd hadden brachten we in praktijk; alleen de linkerhelft werd met de handen ingestraald. Na een maand kwam ik weer op deze leslocatie met een andere groep. De eigenaar troonde  me ietwat verbolgen mee naar de kas. Ter rechterzijde zagen we netjes om de 10 cm de tuinbloempjes met er tussenin wat armetierige grassprietjes. Maar links was een dichte gezonde grasmat waarin nauwelijks een tuinbloempje viel te onderscheiden. Voor deze nieuwe groep was het een mooi voorbeeld hetgeen energiebalans vermag.  Ik kon mijn ogen bijna niet geloven. Nicole,  mijn assistente  kon getuigen, ze was gelukkig de vorige keer ook aanwezig geweest.

* Met welke intentie graancirkels worden gemaakt?
Graancirkels en lichtbollen ('Lightbeings?') verschijnen dikwijls juist in gebieden met ondergrondse waterreservoirs. Sommige graancirkels beschikken over genezende energieën {4}, welke doorstraalt naar de onder- liggende watermassa's.
Het water komt aan de oppervlakte, verdampt om elders weer neer te slaan.
Aldus wordt het ingestraalde water over grote delen van onze aardbol verspreid, teneinde deze planeet te helen.

*Na een gemeenschappelijk genezingsritueel  geleid te hebben, ging ik in het gemaaide graancirkelveld liggen. Ik lag echter met mijn rug  net op een langwerpig heuveltje. Ik schoof een halve meter op. Weer  zo'n stom heuveltje. Ik stond op en probeerde het nog enkele meters verder.  Weer kreeg ik het gevoel eraf te rollen. Een dame uit de groep kwam naar me toe en deelde haar vreemde gewaarwording met me. Met gesloten ogen hield ik mijn armen met de handpalmen omhoog,  voor mijn maag. Verhip, het leek wel of ik lichter werd. Daarom kreeg ik zoeven dus ook dat gevoel van om te rollen. De druk met de grond was immers het grootst langs mijn ruggegraat.
Enkele minuten later keek ik naar de 40 meter hoge Sillbury-hill, een honderd meter bij me vandaan. Dat  was vreemd. Soms zie ik aura's om mensen,  bomen, grote stenen of heuvels. Altijd zie ik dat als een soort uitstraling, te vergelijken met waterdamp, welke met de afstand tot het object, afneemt in dichtheid.  Maar dit! Ten eerste: de aura lag om de heuvel heen, maar  beneden zo''n 10 meter  vanaf de top werd hij beduidend minder  dicht.  En nog vreemder de hele aura lag als een ongeveer vijf meter brede band over de heuvel heen. Die vijf  meter was zo dicht als ik nog nooit eerder had gezien. Bovendien was deze over de hele breedte van dezelfde dichtheid en ging  dus aan de buitenzijde  plots over in de gewone lucht.  

Na enkele minuten kwamen uit de afgeplatte top en de bovenste circa 10 meter van de heuvel, traag wapperende tongen blauwpaars 'noorderlicht'.  Ik wendde af en toe opzettelijk mijn blik af;  maar wanneer ik weer keek, was dit vreemde verschijnsel er nog. Ik genoot, maar vond het tegelijkertijd zo gewoon dat ik niet eens de moeite nam om mijn camera te pakken, die aan mijn riem hing. Of Rhené, die met zijn videocamera twintig meter bij me vandaan stond, hierop attent te maken.
Het was ongeveer een half uur na zonsondergang. Deze verschijning bleef gedurende zeker 10 minuten zichtbaar.   

Pas toen ik in bed lag,  drong het grote wonder in zijn volle omvang tot me door. Ik vond het vreselijk jammer dat ik de anderen er niet op had geattendeerd of het op de gevoelige plaat had vastgelegd.

De volgende morgen bij het legen van mijn blaas: zo'n prachtige straal had ik in jaren niet meer geproduceerd! Helaas werd de straal in een week tijd alsmaar dunner en weer 'normaal', zoals behorend bij een wat  oudere man met een ietwat vergrote prostaat. Dacht ik.
Ik zie het nu als een soort BELOFTE , waartoe graancirkelmakers in staat zijn. Ik liet me onderzoeken; en vertelde m'n tijdelijke genezing. "Uw prostaat is prima. Zo'n 'tijdelijke opheffing' van de vernauwing is onmogelijk. Het moet weggesneden worden.

* De laatste nacht in het ziekenhuis na deze ingreep, had ik een bijzondere droom. We waren op een strand met  een groep van zo'n dertig  mensen rondom een invalide jongeman.  Invalide vanwege eengeweerschot. Van gras, twijgen, halmen en geurende kruiden hadden we een groot bed met een opstaande rand gevlochten.  En we vierden een heel bijzonder  feest! Te vergelijken met de ouverture tot een tantrisch gebeuren. Continue zongen we  'Cucuru Paloma', in het Zweeds. In het licht van de net ondergegane zon en een opkomende maan kwamen tientallen vogels het grote nest oppakken en vlogen ermee boven ons en over het meer.  Af en toe werd het nest weer in ons midden neergelegd. Bij elke landing  was onze vriend weer een stukje meer valide geworden.
* Door die extatische liefdesenergie zonden we honderden lieve vogeltjes naar onze  vriend.

Ik besefte later dat 'Cucuru Paloma' ook werd gezongen in de prachtige film 'Hable con ella' (blijf met haar praten), waarin een in coma geraakte danseres door de niet aflatende liefde van haar aanbidder, uit coma geraakte; en weer kon meedoen aan dansuitvoeringen.

* DE BELOFTE.
Pak Khotib, universiteitdocent en kebatinanleraar. Zijn pupillen pakten ons glas, verbrijzelden het met de blote hand, om alles vervolgens smakelijk te verorberen. Op dat schooltje heb ik de mogelijkheid ervaren om in een wok een spiegelei te bakken met mijn blote vingers.

*Een Afrikaanse band. Dansen maakt vrij. Na afloop blokkeerde een auto met pech de weg. "Een zwart en een rood draadje hangen los, rechts van het stuur, die moet je verbinden", zei ik  zonder dat ik in de auto kon kijken.

*Zohra's ruis: Tegen het einde van een lezing van Zohra Noah, is er plots 'die ruis',  haar stem verandert evenals het licht, woorden dringen niet meer tot me door, maar wel iets (?) veel machtigers.

* Je hebt een lichaam, maar je bent bewustzijn.  
Je zintuigen werken op twee niveau's:  het materiële-  en het bewustzijns- niveau in de 99,999.99% van je  Zijn: de vogeltjes.
Er is het voorbeeld van een jongetje dat doof werd, maar tegelijkertijd helderhorend; omdat zijn gehoor niet meer gestoord werd op het eerste niveau? We hebben eens in een groep een blinde man gehad, die 'anders' kon zien. Hij beschreef onze kleding, onze gevoelens.  

Met betrekking tot ons denken:
a) voor een groot deel wordt dit in beslag genomen door al onze  hebbe- dingetjes.
Het lezen van goede boeken, het luisteren naar wijze mensen, het voeren van voedende gesprekken kan cognitieve kennis blijven.
b) het denken kan ook een gereedschap zijn om - soms via het tweede niveau van je zintuigen - tot een hoger bewustzijn te komen. Maar leg dit gereedschap daarna ook weer terzijde.
Het is zoals het verschil tussen:
a) het bekijken van een natuurfilm vanuit je luie stoel; en 
b) in levende lijve zwetend en zwoegend die natuur in al haar wreedheid en schoonheid ondergaan. Daar is moed en doorzettingsvermogen voor nodig.

Tussen een visuele waarneming en een herinnering, maken hersenen geen verschil, blijkt uit laboratoriumproeven.  Met logisch redeneren bouw je voort op bekende feiten; signalen uit de niet-materiële wereld nauwelijks  opmerkend.
Je bewustzijn zit voornamelijk in je hersens. Maar ook daar geldt, dat alle bewustzijns-processen zich afspelen binnen de 99,999.99% 'leegte'  waaruit ook je hersencellen bestaan.
De materie van de hersenen hebben onvoldoende capaciteit om alle herinneringen in op te slaan. Dit is wetenschappelijk bewezen. Dus moet er een verbinding  bestaan met een externe harde schijf, een groter informatie veld.
Meditatie kan helpen om bewust te leren denken, het tweede niveau- bewustzijn te activeren; toegang te krijgen tot het collectief bewustzijnsveld, de Akasha, waar alle informatie over verleden, heden en toekomst in opgeslagen ligt.

Met dat tweede niveau-bewustzijn kun je makkelijker in contact komen met het bewustzijn van dieren en planten en in mindere mate ook met 'dode' dingen. 
Neem Sheldrake's experiment, waarbij een papegaai luidkeels benoemde welke foto's   zijn 'huisgenote' bekeek, die op  een andere verdieping zat.
Tompkins vertelt van een ingenieur die met EEG-electroden de bladeren van zijn kamerplant verbond met een seismograaf. Die registreerde het emotionele leven van de plant: de momenten wanneer zijn huisgenoot op kilometers afstand een woordenwisseling had of schrok van een verkeerssituatie of bij zijn vriendin was.

Of toen onze hond blaffend en kwispelend het voorerf oprende om mijn vader te verwelkomen, terwijl die net 700 meter verder de ondernemingsweg was ingeslagen; nota bene in een vreemde auto!

*Ook dode voorwerpen kunnen reageren op jouw bewustzijn. Zoals een meningsverschil met mijn vriendin leidde tot het springen van de voorruit van onze auto, rijdend op een stille asfaltweg. Of toen een vriendin terug in de auto ontdekte dat haar halstasje net was geroofd, en op datzelfde moment de thermosfles knalde. Of dat een houten beeld je ziek kan maken door de negativiteit van de maker.  Of toen in een gesprek over spiritualiteit, op het moment dat we het over Jezus hadden, we een plof  hoorden uit het batterijopladertje; en dit tot twee maal toe. Of toen Nicole de vraag stelde of er mensen zijn die de geboorte van een graancirkel hebben meegemaakt naar aanleiding van de  'Olivers Castle video',  er een 'kling' klonk van mijn ouderwetse opwindwekker. De wekveer was niet opgewonden en de wekwijzer stond op een andere tijd ingesteld. Word 'es wakker?

* Door allerlei emoties die zich in je hebben vastgezet of door te grote ik-vorming, breng je een  scheiding aan tussen jouw bewustzijn en 'het veld'. Jouw 'vogeltjes' wordt verboden om weg te vliegen en vice-versa; je zet jezelf in een kooi. Met je  negatieve denken en angsten houd je  de poort dicht.
In natuurlijke toestand vloeit het bewustzijnsveld door en om je heen. Door vrij te zijn, even niet te denken, vlieg je even uit de kooi: de beloftes aan het einde van dit artikel.
Het IS heel gewoon en daarom laat je, zonder te denken, 'wonderen' toe. Het is zo natuurlijk dat het deel wordt van jezelf.  

Bewustzijn beïnvloedt alles om je heen, eigenschappen van materie, zelfs de toekomst.  Jammer om de korte tijd hier,  te vullen met angst voor wat komen gaat, angst voor het onbekende, voor de dood, die tóch wel komt. Sommige 'primitieve' volken kennen het begrip toekomst niet eens.
Onze 'vogeltjes' vervullen allerlei taken op atomair niveau binnen onze cellen. Het zijn opgewekte boodschappers, aanstuurders van alle levensprocessen; ze zorgen dat celonderdelen goed hun werk doen. Daar ligt dé oplossing. Het werkzame mechanisme bij genezing. (Deepak Chopra).
95% van alle atomen van je lichaam zijn bij je volgende verjaardag vernieuwd; desondanks blijf je, behalve een paar rimpeltjes meer, bijna dezelfde.

Een kleinigheid kan je in het verleden doen belanden. Dat kan leuk zijn, maar soms geraak je  in een nare groef van je gramofoonplaat. Groeven kunnen kloven worden. Probeer direct de eerste 'roofvogel' die zich aandient, met je bewustzijn te verjagen; voordat het de kans krijgt andere levensverpesters  erbij te halen: soort zoekt soort. Haal uit díe tijd van je leven een leuke herinnering naar boven. Probeer díe discipline op te brengen. Maar soms heb je de energie niet om direct in te grijpen, lijkt het zelfs of je die groef koestert. Voel je je wel eens slachtoffer? Werk je er uit met Braindamadj'd of met invalide Marc Herremans, die in zijn handfiets 1400 km door de jungle reed : "Live is a gift, to give anything less than your best is to sacrifice the gift". En dansen kan altijd!

*Je kunt ook onder begeleiding de groef teruggaan tot haar oorsprong. 'Primitieve' genezers vragen in het 'Grote Veld' om hulp; waarop  zwermen helende 'vogeltjes' je kunnen worden toegezonden.
Soms zelfs, blijken die 'roofvogels' alleen maar bedenksels te zijn, die je hebt toegelaten, waardoor ze zich hebben kunnen nestelen in je bewustzijn. Dat heb ik meerdere keren in  mijn praktijk ervaren.
Een sessie kan plaats vinden op het vlak van 'reïncarnatie', een gevolg van het holografisch principe van 'het veld': dat  informatie van een deeltje overal in terug te vinden is.  Maar ook door het stellen van de juiste vraag, gestuurd vanuit 'het veld', waarna een klant wellicht verlost kan worden van een bepaald probleem.
Er ligt  een taak voor je. Verjaag  de roofvogels die je bewustzijn vernietigen en ga op zoek  en koester de mooie vogeltjes.
Er zijn voorbeelden van mensen die tot het onmogelijke in staat zijn, zoals bv. Marc Helleweg en de filmer uit Braindamadj'd.
Pas op: met een dun laagje positieve gedachten kun je een dikke laag droesem van onderliggende negatieve gedachten voor je zelf verbergen.
En: een positief bewustzijn leidt tot een vredige overgang!

* Elke gebeurtenis voegt informatie toe, die alles wat daarna plaats vindt, kan beïnvloeden. Dat gebeurt in je lichaam in het klein, maar ook in je omgeving, in de natuur, in de samenleving. De wereld zal er heel anders uitzien, als je de maatschappij beschouwt als een organisme, waarin jij een klein radertje bent, dat wel degelijk invloed uitoefent op het geheel, zelfs als je niets doet. Elke handeling, elke gedachte, die jij de wereld instuurt, beïnvloedt ook jou. Zelfs het oprecht hebben van een visie helpt! De gemeenschap waar jij deel van uitmaakt, beïnvloedt andere groeperingen. Dat betekent dat een ontwikkeling die elders plaatsvindt, ook jou raakt. En het betekent ook: dat wanneer je een ander schade berokkent, je indirect ook jezelf benadeelt.
De ontluikende visie van een universum dat wordt verbonden door een informatieveld, solidariteit, respect voor je omgeving  en elkaar, zijn de sleutelwoorden voor de nieuwe samenleving. Déze onwetende, verziekte, dolgedraaide westerse consumptieve maatschappij met haar tunnelvisies loopt ten einde. Je kunt van haar niet verwachten dat ze met een oplossing kan komen voor de problemen die ze met díe manier van denken ook veroorzaakte. Daar is een nieuw denken voor nodig; een stille revolutie staat voor de deur. Kijk wat er allemaal al is. Een verandering vanuit de manindestraat. Van binnenuit, vanuit het bewustzijn, vanuit de vogeltjes. Het begint met de wil ertoe, stap voor stap; bij jou, bij  mij.

*Denkend aan de Lightpeople van Mr. Beesley:
zoals de wereld die wij beleven voor slechts 0,000.001% uit materie bestaat is er ook die andere kant, de ruimte in. Stel je voor dat je niet groter bent dan een miertje. Samen met nog enkele andere miertjes zitten we gezellig op het strand, uitkijkend over de eindeloze oceaan en het onmetelijke heelal erboven. Hebben zovele volwassenen, leraren, pastoors, dominee's me toch decennia lang wijsgemaakt dat dit het enige eilandje is in dat immense heelal. Nu weten we gelukkig beter (mede dankzij de Hubble-telescoop). Niet dat ik het kan bevatten, maar er schijnen  meer dan 100 miljard levendragende planeten te bestaan (onder meer  Ervin Laszlo: "bezielde kosmos"). Die allemaal ook het Akasha-veld beinvloeden. Zelfs de intentie tot goede daden kan dit veld al gunstig voeden. Of met de woorden van Mr. Beesley " ook jij bent verantwoordelijk voor deze uithoek van de kosmos."